Otuzbeş artı bir

Bugün itibariyle hem otuzbeş yaşımdan hem de bundan sonraki sigarasız hayatımdan artı bir gün aldım daha şimdiden.

Zaman kavramının  akışı ve yönü ile ilgili bilimsel felsefik ya da başka birşeysel yazı değil bu. Yapmak isteyip yapamadığım şeylerle ilgili..

Daha önce sigarayı bıraktım. Tam döt buçuk yıl elimi dahi sürmedim. Ne canım çekti ne yoksunluk hissettim ne de diğer zorluklarını gördüm. Üstelik günde bir paketi çook rahat savuruyordum  [ devirmenin dumancası :) ] ikinin küllerinden doğuyordum

Sigaradan nefret ediyordum ve dahi içerek kendimden de.
Neyse günler haftalar ilerlerken bir de baktım yılllaaar yıllar geçmiş.

Bir gün böyle Assos' ta sevgili kişisiyle romantizmin top yaptığı bir tatilde birkaç kadeh şaraptan sonra
-Ulan bu saatten sonra kessen zaten içemem ! diyerek bir tane yaktım.

Iğğyyyk. Nasıl iğrenç kesif bir naylon kokusu ağzımda genzimde içimde :(

Tutmayı dahi unutmuş beyin, eviriyorum çeviriyorum. Bu ne meret bişeymiş hahaha diye kendimle belki de ilk kez gurur duyuyorum kurtulduğum için..

Neyse tatil biter iş başlar :) emekli değilseniz.. Gel zaman git zaman öyle ayda bir tek dal tüttürmeye balşlıyorum sıcak yaz gecelerinde buz gibi şarap eşliğinde..

Devamını getirmeyeyim. Yazarken bile kahrediyor.

İşte son 24 saattir bantı geri sardım. Herşeyi baştan başlattım. Karar verdim. Bu kez mümkünse hiç başlamamak üzere kendisiyle ayrıldık :)

Ama bu kez kurnazlıklarını ve cahilliklerimi biliyorum :) Yani yemezler artık.. Öyle yok mümkün değil , yok bu saatten sonra imkansız ayakları çekse de egom bana mümkün değil elimi sürmem :)

Yani umarım.

Olsun, en azından karar verdim, uyguladım, yenildim demedim.

Yola devam :)

Otuzbeş yaş konusunu hiç açmıyorum, netekim henüz sindiremedim.. Bilahare işleyeceğim..

21.02.13